به نيتت شده  آب

نيايي ار چه بيايي

دلم شود بي تاب

به طعم شرب مدام و

به عطر گيسوي باد

سرم، نشان و قلب و ضميرم 

فداي آن لب ناب

پ.ن: گيرم كه پروانه باشي، اگر عشق بدزدتت، از شمع لب مي‌گيري؟

نوشته شده در شنبه ششم بهمن 1386 ساعت 19:18 توسط سیدمحمدفخار
| موضوع مطلب ( )| لینک ثابت   [ ]